Nowoczesne metody leczenia żylaków kończyn dolnych

Żylaki kończyn dolnych są chorobą przewlekłą, która objawia się zaburzeniem mechanizmu odpływu krwi w żyłach.

Z tego powodu ściany żylne znajdują się pod stałym ciśnieniem, stopniowo stają się cieńsze, a na żyłach tworzą się guzki.

Bez leczenia żylaki postępują i są powikłane zakrzepowym zapaleniem żył i owrzodzeniami troficznymi.

Leczenie żylaków należy rozpocząć już przy pierwszych objawach, aby zapobiec rozwojowi choroby.

Groźne objawy

Głównymi przyczynami prowadzącymi do wystąpienia żylaków są: dziedziczność, nadwaga, siedzący tryb życia, siedząca lub stojąca praca, brak równowagi hormonalnej w organizmie. Według statystyk 40% dorosłych kobiet i 20% mężczyzn ma objawy żylaków.

Rozpoznanie choroby przeprowadza flebolog; powinieneś się z nim skontaktować, jeśli pojawią się następujące objawy:

• Ciężkość nóg, która nasila się pod koniec dnia.
• Szybkie zmęczenie nóg podczas długiego chodzenia.
• Ból nóg.
• Pojawienie się małej siateczki naczyniowej na nogach.
• Obrzęk nóg.
• Drgawki, których intensywność wzrasta w nocy.
• Swędzenie skóry kończyn dolnych.

Stopniowo rozwija się zanik włókien mięśniowych żył powierzchownych, naczynia krwionośne wydłużają się, rozszerzają, stają się kręte, a na nich pojawiają się węzły wystające ponad powierzchnię skóry. Skóra nad rozszerzonymi żyłami staje się niebieskawo-czerwona, sucha i gorąca, a na skutek zaburzenia odżywienia tkanek pojawiają się owrzodzenia.

W wyniku zmian zwyrodnieniowych podskórnej warstwy tłuszczu może rozwinąć się lipodermatoscleroza – niebezpieczne powikłanie rozszerzonych żył na nogach, którego leczenie metodami zachowawczymi może zakończyć się niepowodzeniem.

Aby uniknąć poważnych konsekwencji żylaków, flebolodzy zalecają swoim pacjentom rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby.

Zachowawcze leczenie żylaków

Przede wszystkim lekarze stosują konserwatywne metody leczenia żylaków nóg. W tym celu przepisuje się różne grupy leków do użytku zewnętrznego i wewnętrznego oraz noszenie odzieży uciskowej.

W leczeniu żylaków za pomocą leków stosuje się leki do użytku wewnętrznego i zewnętrznego. Należy je stosować w połączeniu, ponieważ połączenie czynników zewnętrznych i wewnętrznych wzmacnia efekt terapeutyczny.

Cele farmakoterapii żylaków:

• Wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych, zmniejszenie ich kruchości i przepuszczalności.
• Zmniejsza lepkość krwi i zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi.
• Łagodzenie stanów zapalnych, bólu i obrzęków.
• Wzmocnienie procesów metabolicznych i odżywiania komórkowego tkanek.
• Poprawa funkcjonowania zastawek żylnych.

Flebolodzy przepisują kilka grup leków. Zwalczają chorobę kompleksowo:

• Antykoagulanty. Leki te stosuje się w celu zwiększenia krzepliwości krwi, gdy istnieje ryzyko powstania zakrzepów krwi. Leki są niezbędne nie tylko dla pacjentów z żylakami, ale także dla tych, którzy cierpią na miażdżycę naczyń lub przebyli zawał mięśnia sercowego. Antykoagulanty dostępne są w postaci produktów do użytku zewnętrznego i wewnętrznego.
• Venotonics. Są to leki zmniejszające rozciągliwość żył, poprawiające napięcie naczyń i mikrokrążenie, a w wyniku ich stosowania zwiększa się odpływ limfy.
• Angioprotektory. Leki z tej grupy wzmacniają ściany naczyń krwionośnych i eliminują ich kruchość. Dzięki działaniu angioprotektorów zmniejsza się poziom stanu zapalnego, likwiduje się przekrwienie żylne, likwiduje się obrzęk, ból i swędzenie. Do tej grupy leków zaliczają się leki do użytku wewnętrznego. Zewnętrznie stosuje się żele, kremy i maści zawierające ekstrakt z kasztanowca.
• Środki przeciwbólowe. Stosuje się je, gdy pojawia się silny ból nóg; leki do użytku wewnętrznego, które należą do grupy NLPZ, są przepisywane jako leki przeciwbólowe. Zastosuj żel i maść zewnętrznie.

Noszenie specjalnej bielizny

Lekarze zalecają łączenie leczenia farmakologicznego żylaków z noszeniem odzieży uciskowej – są to produkty wykonane ze specjalnego rodzaju dzianiny, która wywiera ucisk (ucisk) na żyły. Stopień nacisku bielizny na ścianki naczyń krwionośnych można regulować kupując produkty o różnym stopniu ucisku.

W sumie istnieją cztery stopnie ucisku: pierwszy służy do zapobiegania, a reszta do leczenia. Na żylaki kończyn dolnych stosuje się rajstopy, pończochy, podkolanówki i legginsy; lekarz wybiera wymagany stopień kompresji.

Bielizna uciskowa tworzy gęstą ramę uciskową na nogach, dzięki czemu rozwijają się następujące efekty:

• Wspomaga osłabione mięśnie nóg.
• Ściany naczyń krwionośnych zostają ściśnięte, co zapobiega ich rozciąganiu.
• Pobudzany jest przepływ limfy i krążenie krwi.
• Stagnacja zostaje wyeliminowana.
• Funkcjonowanie zastawek żylnych jest znormalizowane.
• Zmniejsza się obciążenie rozszerzonych żył.
• Zapobiega się rozwojowi zakrzepowego zapalenia żył.

Po operacji żylaków należy nosić pończochy uciskowe. Bielizna zapobiega nawrotom choroby i stanowi dodatkowe wsparcie dla organizmu w okresie rehabilitacji.

Skleroterapia kompresyjna

Skleroterapia uciskowa to nowoczesna metoda leczenia żylaków, która polega na wstrzykiwaniu leków do zmienionych chorobowo żył. W efekcie dochodzi do stwardnienia (sklejenia) ścian żylnych, ustaje przepływ krwi w miejscu podania leku, a żyła stopniowo zanika lub pozostawia ledwo zauważalny sznur, który w ogóle nie przeszkadza pacjentowi.

Najczęściej skleroterapię wykonuje się w przypadku pojawienia się pajączków, gdy żylaki są w początkowej fazie. Wraz z postępującym rozwojem żylaków nóg leczenie skleroterapią przeprowadza się po analizie stanu zastawek żylnych i ścian naczyń oraz cech funkcjonalnych układu krążenia pacjenta.

W przypadku podjęcia decyzji o poddaniu się skleroterapii uciskowej pacjent wykonuje badanie krwi w kierunku krzepnięcia oraz badanie ultrasonograficzne żył. Podczas wykonywania skleroterapii pacjent nie odczuwa bólu, ponieważ lek wstrzykuje się do żyły za pomocą bardzo cienkiej igły. Po zakończeniu zabiegu na miejsce podania leku zakładany jest sterylny bandaż, a pacjent zakłada odzież uciskową. Przez pierwszy tydzień po skleroterapii pończochy uciskowe należy nosić przez całą dobę, następnie można je zdjąć na noc.

Pozytywne efekty skleroterapii:

• Przywrócenie efektywnego przepływu krwi.
• Eliminacja tworzenia się skrzepów krwi w uszkodzonej żyle.
• Zapobieganie zaburzeniom troficznym w tkankach.
• Eliminacja objawów klinicznych żylaków: obrzęk, skurcze, ból.
• Doskonały efekt kosmetyczny dzięki temu, że opuchnięte żyły całkowicie znikają.

Techniki operacyjne

Chirurgiczne leczenie żylaków przeprowadza się w przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów. Flebolodzy uważają operację za najskuteczniejszą metodę leczenia żył nóg; technika ta jest jedynym sposobem na uratowanie pacjentów w późniejszych stadiach żylaków.

Opracowano kilka technik chirurgicznych w leczeniu żylaków, z których każdą stosuje się na pewnym etapie choroby. Główne metody interwencji chirurgicznej:

• Flebektomia - usunięcie powiększonej żyły poprzez małe nacięcia w skórze. Operację przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym lub przy użyciu znieczulenia zewnątrzoponowego. Podczas operacji usuwa się dotkniętą żyłę odpiszczelową i jej dopływy. Pacjenci nie muszą się martwić, że po usunięciu żyły zostanie zakłócony przepływ krwi: żyły odpiszczelowe biorą udział w przepływie krwi tylko w 10%, resztę pracy wykonują naczynia głębokie.
• Miniflebektomia - operacja podobna do flebektomii, ale różni się delikatniejszym zabiegiem chirurgicznym. Żyłę usuwa się poprzez nakłucia w skórze, nie pozostawiając po operacji praktycznie żadnych blizn pooperacyjnych.
• Endowasalna koagulacja laserowa — przez nakłucie w skórze wprowadza się do żyły światłowód, a wiązka lasera „uszczelnia” rozszerzone żyły. Żyła leczona laserem z czasem ulega rozpuszczeniu, przekształcając się w tkankę łączną. Zalety tej techniki: szybkość realizacji, brak długiego okresu rehabilitacji, wysoka skuteczność. Kilka godzin po koagulacji laserowej pacjent może wrócić do domu, a dzień później zająć się pracą. Po operacji należy nosić odzież uciskową przez sześć miesięcy i unikać podnoszenia ciężkich przedmiotów.
• Obliteracja częstotliwości radiowych — technika przypomina koagulację laserową, z tą różnicą, że w tym przypadku żyła poddawana jest działaniu promieniowania o częstotliwości radiowej. Pod jego wpływem ściany żylne nagrzewają się i koagulują.

Przepisy ludowe

Jako uzupełnienie metod medycyny oficjalnej można zastosować tradycyjne metody leczenia żylaków. W domu przygotowuje się napary, wywary i nalewki do użytku wewnętrznego i zewnętrznego oraz wykonuje się okłady.

Nie możemy również zapominać o zasadach, których należy przestrzegać w przypadku żylaków:

• Nie można siedzieć ze skrzyżowanymi nogami.
• Jeśli to możliwe, musisz częściej się kłaść i podnosić nogi do góry.
• Musisz więcej chodzić, ale nie przemęczać się.
• Jeśli musisz długo stać, nie możesz pozostać w bezruchu: musisz zaznaczyć czas, aby zapewnić prawidłowy przepływ krwi.
• W jadłospisie muszą znaleźć się produkty bogate w witaminy i błonnik.
• Alkohol, smażone, pikantne i tłuste potrawy są zabronione w przypadku żylaków.
• Kilka razy w tygodniu warto wybrać się na przejażdżkę rowerem i poddać się fizjoterapii. Zestawy ćwiczeń przeznaczone dla pacjentów z żylakami można znaleźć w Internecie lub zapytać o nie swojego lekarza.

Tradycyjna medycyna ma wiele środków, które sprawdziły się w tej chorobie. Popularne przepisy na leczenie żylaków:

• Kompres z octem jabłkowym. Kawałek gazy nasącza się czystym octem jabłkowym, nakłada na rozszerzone żyły i przykrywa plastikowym workiem i ręcznikiem. Okład utrzymuje się przez 30 - 60 minut, nogi należy unieść powyżej poziomu głowy. Wygodnie jest zrobić taki kompres wieczorem, kiedy można położyć się na sofie przed telewizorem.
• Kompres z glinki. Niebieską lub białą glinkę rozcieńcza się ciepłą wodą, aż stanie się kwaśną śmietaną i nakłada na żyły. Nie ma potrzeby izolowania kompresu; po godzinie glina jest zmywana.
• Nalewka z kasztanów. Kwiaty kasztanowca w ilości 50 g zalewa się 500 g alkoholu lub wódki i pozostawia na dwa tygodnie w ciemnym miejscu. Następnie nalewkę filtruje się i wypija łyżeczkę przed posiłkami. Nierozcieńczoną nalewkę można wcierać w miejsca z rozszerzonymi żyłami.

Im szybciej pacjent rozpocznie leczenie żylaków, tym łatwiej będzie zatrzymać jego postęp. W walce z chorobą ważną rolę odgrywa profilaktyka: uprawianie sportu, noszenie odzieży uciskowej i przyjmowanie leków venotonic wzmacniają mięśnie nóg i ściany naczyń krwionośnych.